Klatka schodowa: Czy wlicza się do powierzchni użytkowej?

Redakcja 2024-09-22 22:01 / Aktualizacja: 2025-07-27 22:34:24 | Udostępnij:

Czy klatka schodowa wliczana jest do powierzchni użytkowej nieruchomości? Czy jej obecność wpływa na wartość domu lub mieszkania w sposób, który warto znać? Jak dokładnie obliczyć tę powierzchnię, aby uniknąć pułapek interpretacyjnych? Czy warto zlecić profesjonalistom pomoc w tej kwestii, czy lepiej samemu zgłębić tajniki przepisów? Odpowiedzi na te i inne nurtujące pytania znajdziesz w naszym artykule.

Czy Klatka Schodowa Wlicza Się Do Powierzchni Użytkowej

Określenie, czy klatka schodowa wlicza się do powierzchni użytkowej, a jeśli tak, to w jakim zakresie, zależy od wielu czynników. Przepisy budowlane i normy pomiarowe wprowadzają pewne rozróżnienia:

Element Wliczana do powierzchni użytkowej (ogólne zasady) Wliczana do powierzchni użytkowej (cele podatkowe) UWAGI wg norm PN-ISO
Klatka schodowa Tak (pomieszczenie pomocnicze) Nie Zależne od wysokości i sposobu konstrukcji
Pomieszczenia o wys. min. 2,20 m Tak (100%) Tak Standardowa powierzchnia
Pomieszczenia o wys. 1,40-2,20 m Tak (50%) Tak (w zależności od interpretacji) Obliczana ze zredukowaną wartością
Pomieszczenia o wys. poniżej 1,40 m Nie Nie Nie wlicza się do żadnej powierzchni
Garaż Tak Tak Traktowany jako pomieszczenie pomocnicze
Kotłownia Tak Tak Traktowany jako pomieszczenie pomocnicze
Werandy, ganki, ogrody zimowe Tak Zależy od definicji (często wliczanie częściowe) Istotna jest konstrukcja i oszklenie

Analizując zjawisko wliczania klatki schodowej do powierzchni użytkowej, można zauważyć pewną dwoistość jej traktowania. Z jednej strony, dla celów technicznych i standardów budowlanych, jest ona integralną częścią komunikacji w budynku, pełniąc funkcję pomocniczą, ale niezbędną. Z drugiej strony, gdy pojawia się kwestia obciążeń fiskalnych, jej znaczenie dla celów podatkowych może ulec drastycznej zmianie. To właśnie te subtelności najczęściej prowadzą do pytań i wątpliwości, zmuszając właścicieli nieruchomości do zagłębiania się w szczegóły prawne i techniczne. Spójrzmy, jak kształtują się te zasady w praktyce.

Definicja powierzchni użytkowej budynku

Powierzchnia użytkowa budynku, wbrew pozorom, nie jest pojęciem jednoznacznym i uniwersalnym. Najczęściej stosowana definicja wskazuje, że jest to ta część budynku, która faktycznie służy realizacji jego podstawowych celów. Innymi słowy, to przestrzeń, w której toczy się życie mieszkańców lub prowadzi działalność – miejsce, do którego mamy swobodny dostęp i które jest funkcjonalnie powiązane z przeznaczeniem obiektu. To serce nieruchomości, odzwierciedlające jej potencjał i użyteczność.

Zobacz także: Malowanie Klatki Schodowej Cena Za M2

W polskim prawie budowlanym, a zwłaszcza w odniesieniu do aktów wykonawczych, kluczowe znaczenie ma rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Choć nie definiuje ono wprost "powierzchni użytkowej", to jednak poprzez określenie pomieszczeń przynależnych i sposobu liczenia powierzchni kondygnacji netto, wyznacza ramy interpretacyjne. Ten dokument jest biblią dla każdego, kto chce zgłębić temat.

Norma PN-ISO 9836:1997, choć ma charakter międzynarodowy i często stosowany jest jako punkt odniesienia, wprowadza własną, bardziej techniczną wizję. Definiuje ona powierzchnię użytkową jako powierzchnię wszystkich kondygnacji netto, ograniczonej przez elementy zamykające, ale pod pewnymi warunkami. Wskazuje na konieczność osobnego określania jej dla każdej kondygnacji, co podkreśla szczegółowość pomiarów.

Podział na powierzchnię użytkową podstawową i pomocniczą jest kolejnym elementem układanki. Powierzchnia podstawowa to rzecz jasna ta, która bezpośrednio realizuje cel istnienia budynku – pokoje mieszkalne, biura, sale konferencyjne. Pomocnicza natomiast to ta, która wspiera funkcję podstawową, zapewniając komfort i sprawność użytkowania. Gdzie w tym wszystkim znajduje się klatka schodowa? O tym później.

Zobacz także: Powierzchnia Użytkowa Klatki Schodowej: Jak Liczyć?

Pomieszczenia wliczane do powierzchni użytkowej

Kiedy mówimy o powierzchni użytkowej, zazwyczaj myślimy o przestrzeniach, w których mieszkamy, pracujemy lub odpoczywamy. Prawo jasno precyzuje, które z nich zasługują na ten tytuł. Do tej grupy zaliczamy przede wszystkim pomieszczenia o przeznaczeniu mieszkalnym, takie jak pokoje, kuchnie, łazienki, a także te przeznaczone do innych celów, na przykład biurowych czy handlowych. Ważne jest, by były one zamknięte i służyły określonym potrzebom użytkowników.

Szczególne znaczenie mają tutaj definicje zawarte w nowelizacjach przepisów. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, do powierzchni użytkowej wlicza się także pomieszczenia o funkcji pomocniczej. Obejmuje to między innymi korytarze, przedpokoje, garderoby, a także te niewielkie, często niedoceniane przestrzenie, jak schowki, wnęki czy garderoby. Każdy metr kwadratowy ma znaczenie.

W tym kontekście, warto zwrócić uwagę na pomieszczenia gospodarcze - kotłownie czy składziki. One również, jeśli spełniają określone kryteria formalne i konstrukcyjne, mogą być włączone do powierzchni użytkowej, podnosząc ogólną wartość nieruchomości. To dowodzi, że nawet najbardziej techniczne zakątki naszego domu mają swoją rolę w określaniu jego potencjału.

Warto podkreślić, że wspomniany akt prawny z 2004 roku precyzyjnie określa, że pomiary uwzględniają pomieszczenia i ich części o wysokości co najmniej 2,20 m. To jasna wskazówka, która pomaga uniknąć nieporozumień i zapewnia jednolitość w obliczeniach, co jest kluczowe dla porównywalności różnych nieruchomości.

Obliczanie powierzchni pomieszczeń o niestandardowej wysokości

Kwestia wysokości pomieszczeń jest jednym z najbardziej złożonych i często pomijanych aspektów wliczania ich do powierzchni użytkowej. Prawo jasno określa, że wysokość ma kluczowe znaczenie, a jej przekroczenie lub niedobór determinuje sposób kalkulacji. Przepisy nie pozostawiają tutaj miejsca na domysły, bazując na twardych liczbach, które determinują wartość każdej przestrzeni.

Zgodnie z przepisami, pomiary powierzchni użytkowej uwzględniają pomieszczenia i ich części o wysokości co najmniej 2,20 metra. Te przestrzenie są liczone w pełnej wartości, czyli w 100%. To standard, który zapewnia, że liczymy tylko te części nieruchomości, które są w pełni funkcjonalne i komfortowe dla użytkownika.

Co jednak w sytuacji, gdy wysokość pomieszczenia mieści się w przedziale od 1,40 metra do 2,20 metra? Tutaj przepisy przewidują pewien kompromis. Powierzchnię takich pomieszczeń liczy się w 50%. Oznacza to, że tylko połowa faktycznej powierzchni jest uwzględniana w ogólnym bilansie. To rodzaj ukłonu w stronę przestrzeni, które nie są w pełni użyteczne z powodu ograniczeń wysokościowych.

Najbardziej restrykcyjne są zasady dotyczące pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 metra. Te przestrzenie, ze względu na ich znikomą funkcjonalność i brak komfortu użytkowania, nie są wliczane do powierzchni budynku w ogóle. Są one traktowane jako nieistotne dla celu, jakim jest określenie powierzchni użytkowej nieruchomości. To pragmatyczne podejście, które skupia się na faktycznej wartości.

Powierzchnia użytkowa pomocnicza a klatka schodowa

Klatka schodowa, choć często jest sercem komunikacyjnym budynku, ze swojego charakteru technicznego i podporządkowania głównym funkcjom, kwalifikuje się jako pomieszczenie pomocnicze. Z tego tytułu, w ogólnym rozrachunku powierzchni użytkowej, jej obecność jest zazwyczaj uwzględniana. To dowód na to, że nawet elementy stricte praktyczne mają swoją wartość w ostatecznym bilansie nieruchomości.

Warto jednak zaznaczyć, że sposób liczenia jej powierzchni może być zróżnicowany i zależy od dokładnej interpretacji przepisów, a także od szczegółów konstrukcyjnych samej klatki. Czy jest to przestrzeń otwarta, czy też zamknięta z przegrodami? Jakie są jej wymiary? Te pytania, choć może błahostki dla laika, dla prawnika czy rzeczoznawcy mają kolosalne znaczenie.

Analiza norm PN-ISO 9836:1997 może dodatkowo doprecyzować, w jaki sposób należy podejść do pomiaru takiej przestrzeni. Norma ta zwraca uwagę na powierzchnię kondygnacji netto, czyli tę ograniczoną elementami zamykającymi dla każdej kondygnacji. To sugeruje, że uwzględnienie klatki schodowej jest uzależnione od jej faktycznego zamknięcia i podziału na kondygnacje.

Kluczowe jest też rozróżnienie między celami, dla których liczymy powierzchnię. Jeśli mówimy o celach technicznych, projektowych czy obrotu nieruchomościami, zazwyczaj klatka schodowa jest wliczana. Ale czy zawsze? To pytanie, na ktoré odpowiedzi szukamy dalej.

Wyznaczniki powierzchni użytkowej według norm

Kiedy przychodzi do precyzyjnego określenia, co wchodzi w skład powierzchni użytkowej, musimy oprzeć się o konkretne wyznaczniki, które ustalają polskie i międzynarodowe normy. Nie jest to kwestia dowolnej interpretacji, a raczej ścisłego przestrzegania określonych zasad, które zapewniają spójność i porównywalność danych. To trochę jak z przepisem na ciasto – jeśli nie zastosujemy się do proporcji, efekt może być daleki od oczekiwań.

Podstawowym dokumentem, który stanowi punkt odniesienia w tej dziedzinie, jest wspomniana już norma PN-ISO 9836:1997. Określa ona powierzchnię użytkową jako sumę powierzchni wszystkich kondygnacji netto, które są ograniczone przez elementy konstrukcyjne i zamykające. Brzmi technicznie, ale w praktyce oznacza to mierzenie wnętrza pomieszczeń, ścianki działowe wliczamy do powierzchni ścian, nie pomieszczeń.

Norma ta wprowadza również rozróżnienie na powierzchnię użytkową podstawową i pomocniczą. Pierwsza obejmuje pomieszczenia, które bezpośrednio służą celom mieszkaniowym lub innym, zgodnym z przeznaczeniem budynku. Pomocnicza natomiast wspiera te główne funkcje, zapewniając komfort i funkcjonalność, jak np. przedpokoje, korytarze czy wspomniane już garderyby. Klatka schodowa zazwyczaj wpisuje się w tę drugą kategorię.

Warto też wspomnieć o nowelizacjach przepisów, takich jak rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Wprowadza ono pewne doprecyzowania, na przykład dotyczące wysokości pomieszczeń, które mają wpływ na wliczanie ich do powierzchni użytkowej. Te detale często decydują o ostatecznym wyniku kalkulacji.

Kolejnym istotnym aspektem jest kontekst, w jakim liczymy tę powierzchnię. Czy to na potrzeby sprzedaży, wynajmu, czy może analizy podatkowej? Każdy z tych celów może wymagać nieco innego podejścia do interpretacji norm, co często stanowi źródło komplikacji i konieczności konsultacji ze specjalistami.

Kiedy analizujemy polskie prawo, warto zwrócić uwagę na przepisy, które ewoluowały na przestrzeni lat. Zmiany w ustawie o własności lokali czy nowelizacje rozporządzeń budowlanych wprowadzają nowe wytyczne, które warto śledzić, aby nasze rozumienie powierzchni użytkowej było zawsze aktualne.

Klatki schodowe a cel podatkowy powierzchni

Tutaj tkwi pies pogrzebany, a właściwie, jak mawiają w pewnych kręgach, "diabeł tkwi w szczegółach". Choć na gruncie przepisów ogólnobudowlanych klatka schodowa jest często traktowana jako element pomocniczy, wliczany do powierzchni użytkowej, sytuacja zmienia się diametralnie, gdy spoglądamy na jej przeznaczenie podatkowe. Wówczas te same metry kwadratowe mogą być odmiennie interpretowane, co może mieć realny wpływ na wysokość płaconych zobowiązań.

Zgodnie z jednymi z interpretacji przepisów, na przykład w kontekście podatku od nieruchomości, klatki schodowe nie są wliczane do powierzchni użytkowej budynków. Dzieje się tak dlatego, że głównym celem opodatkowania jest często powierzchnia, która przynosi bezpośrednie korzyści, czyli ta faktycznie wykorzystywana do celów mieszkalnych, gospodarczych czy komercyjnych. Komunikacja, choć niezbędna, nie generuje bezpośredniego dochodu.

To rozróżnienie może prowadzić do ciekawych sytuacji. Wyobraźmy sobie dwupoziomowe mieszkanie. Powierzchnia schodów, która na papierze jako przestrzeń użytkowa, może być wyłączona z podstawy opodatkowania. To subtelna, ale istotna różnica, która odzwierciedla specyficzne podejście ustawodawcy do tego elementu architektonicznego.

Warto jednak podkreślić, że brak wliczenia klatki schodowej do powierzchni użytkowej w celach podatkowych nie oznacza, że jest ona nieistotna. Jej obecność i funkcjonalność nadal wpływają na ogólną atrakcyjność i wartość nieruchomości, a także na jej standard. To tylko kwestia formalnego przypisania jej do kategorii.

Dlatego, przy wszelkich kalkulacjach, zarówno na potrzeby inwestycji, jak i planowania finansowego, kluczowe jest rozeznanie się w tym, jakie są aktualne wytyczne dotyczące obliczania powierzchni użytkowej w kontekście podatkowym. To obszar, gdzie konsultacja ze specjalistą może zaoszczędzić sporo kłopotów.

Garaż i kotłownia w powierzchni użytkowej

Kiedy mówimy o powierzchni użytkowej nieruchomości, często wyobrażamy sobie przestrzeń do życia, czyli salon, sypialnie czy kuchnię. Jednakże, przepisy jasno wskazują, że do tej kategorii mogą być również wliczane pomieszczenia o charakterze technicznym i gospodarczym. Najlepszym przykładem są garaż i kotłownia, które odgrywają istotną rolę w funkcjonalności domu, nawet jeśli nie służą bezpośrednio celom mieszkalnym.

Zgodnie z aktualnymi przepisami, zarówno garaż, jak i kotłownia, jeśli spełniają określone wymogi techniczne i formalne, są wliczane do powierzchni użytkowej. To oznacza, że metraż tych pomieszczeń podnosi ogólną powierzchnię naszego domu lub mieszkania, co może mieć wpływ na jego wycenę czy też na przyszłe zobowiązania podatkowe. Ważna jest tutaj klarowność przepisów.

Kluczem do wliczenia tych pomieszczeń do powierzchni użytkowej jest przede wszystkim ich konstrukcja i sposób wykorzystania. Garaż musi być przestrzenią zamkniętą, osłoniętą od warunków zewnętrznych, a kotłownia musi spełniać wymogi bezpieczeństwa i być integralną częścią budynku. To zapewnienie, że są one faktycznie częścią nieruchomości, a nie sezonowymi dodatkami.

Przy obliczaniu powierzchni użytkowej, należy pamiętać o normach, które definiują dopuszczalną wysokość pomieszczeń. Podobnie jak w przypadku innych pomieszczeń, garaż czy kotłownia, których wysokość jest niższa niż 2,20 metra, mogą być liczone w 50% swojej powierzchni. To ważny szczegół, który minimalizuje przestrzeń niezdatną do optymalnego wykorzystania.

Zatem, choć często traktowane jako przestrzenie drugorzędne, garaż i kotłownia mają swoje miejsce w bilansie powierzchni użytkowej nieruchomości. Ich wliczenie jest dowodem na to, że przepisy obejmują swoim zakresem wszystkie elementy, które tworzą pełnię funkcjonalności i wartości domu.

Pomieszczenia mieszkalne w powierzchni użytkowej

Kiedy mówimy o sercu każdego domu, zwykle mamy na myśli pomieszczenia mieszkalne. To one stanowią trzon naszej codzienności, miejsce, gdzie odpoczywamy, spędzamy czas z rodziną i tworzymy wspomnienia. Przepisy dotyczące powierzchni użytkowej stanowią, że właśnie te przestrzenie są jej podstawowym i najważniejszym składnikiem. To logiczne – w końcu to do nich głównie zaprojektowano cały budynek.

Do tej kategorii zaliczają się przede wszystkim pokoje, które w zależności od ich przeznaczenia, mogą przybierać różne nazwy – sypialnie, gabinety, biblioteki. Oprócz nich, w skład powierzchni użytkowej wchodzą również aneksy kuchenne, kuchnie oraz pomieszczenia sanitarne, takie jak łazienki i toalety. Każda z tych przestrzeni jest kluczowa dla komfortowego życia.

Ważne jest, aby te pomieszczenia były odpowiednio przygotowane i posiadały niezbędną infrastrukturę, aby można było je zaliczyć do powierzchni użytkowej. Obejmuje to nie tylko ściany i strop, ale także podstawowe instalacje sanitarne i wentylacyjne, które zapewniają ich funkcjonalność i komfortowe użytkowanie.

Kwestia wysokości pomieszczeń, o której już wspominaliśmy, ma niebagatelne znaczenie również tutaj. Pomieszczenia mieszkalne o standardowej wysokości powyżej 2,20 metra są liczone w pełnej wartości. Natomiast te o wysokościach mieszczących się w przedziale 1,40-2,20 metra są wliczane w 50%. To kluczowy wyznacznik, który wpływa na ostateczną kalkulację powierzchni.

Warto podkreślić, że nawet w obrębie pomieszczeń mieszkalnych, istnieją pewne niuanse. Na przykład, zabudowane grzejniki czy wystające elementy instalacyjne mogą być traktowane inaczej w zależności od kąta widzenia, choć zazwyczaj są integralną częścią konstrukcji pokoju.

Zasada jest prosta: im wyższe pomieszczenie mieszkalne, tym większa jego wartość w bilansie powierzchni użytkowej. To zachęta do projektowania wnętrz z myślą o przestrzeni i komforcie, a nie tylko o jak największej ilości metrów kwadratowych.

Zasady wliczania werand do powierzchni użytkowej

Werandy, ganki, a także ogrody zimowe, to te elementy architektoniczne, które stanowią swojego rodzaju pomost między wnętrzem domu a otaczającą go przyrodą. Ich wliczanie do powierzchni użytkowej stanowi obszar, gdzie przepisy bywają mniej jednoznaczne i wymagają dokładniejszej analizy. Nie jest to prosta matematyka "plus jeden" do metrażu.

Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 11 września 2004 r., werandy i ganki, jeśli są oszklone, a także ogrody zimowe, jak najbardziej mogą być wliczane do powierzchni użytkowej. Kluczowe jest tutaj to, aby były one traktowane jako integralna część budynku, a nie jedynie przybudówka. Oznacza to, że muszą być odpowiednio połączone konstrukcyjnie i funkcjonalnie z główną bryłą domu.

Jednakże, to właśnie stopień oszklenia i sposób konstrukcji decydują o tym, w jakim zakresie te przestrzenie zostaną uwzględnione. O ile całościowo zamknięte i ogrzewane ogrody zimowe zazwyczaj liczymy w pełnej wartości, o tyle otwarte ganki czy werandy mogą być traktowane inaczej, często jako powierzchnia dodatkowa, która nie wchodzi w skład standardowej powierzchni użytkowej.

Warto podkreślić, że samo istnienie werandy nie gwarantuje jej wliczenia do powierzchni użytkowej. Decyduje o tym faktyczny sposób jej wykorzystania i budowa. Czy jest ona przestrzenią zamieszkałą przez cały rok, czy też służy jedynie jako okresowy taras? Odpowiedź na te pytania jest kluczowa.

W praktyce, kwestia ta często wymaga indywidualnej oceny przez rzeczoznawcę budowlanego lub urzędnika odpowiedzialnego za pomiary, aby uniknąć nieporozumień i zapewnić zgodność z obowiązującymi przepisami. To pewien rodzaj szarej strefy, której warto się dokładnie przyjrzeć.

Niektóre definicje, choć nieprecyzyjne, sugerują, że werandy i ganki mogą być wliczane do powierzchni użytkowej pomocniczej, co podkreśla ich rolę jako przestrzeni pośredniej, a nie głównego miejsca zamieszkania.

Kondygnacje netto a powierzchnia użytkowa

Kiedy zagłębiamy się w tajniki obliczania powierzchni budynków, natrafiamy na termin "kondygnacja netto". Jest to kluczowe pojęcie, które stanowi bazę dla ustalenia ostatecznej powierzchni użytkowej, a jego zrozumienie jest niezbędne do prawidłowego rozliczenia metrażu. To jakby rozebrać budynek na czynniki pierwsze, by zobaczyć, z czego naprawdę się składa.

Norma PN-ISO 9836:1997 definiuje powierzchnię kondygnacji netto jako powierzchnię wszystkich kondygnacji, która jest ograniczona przez elementy zamykające. Brzmi prosto, ale w praktyce oznacza to sumowanie przestrzeni wszystkich pięter, ale z wyłączeniem grubości ścian zewnętrznych i wewnętrznych, a także elementów konstrukcyjnych, takich jak słupy czy przewody instalacyjne. Liczymy faktycznie "pustą" przestrzeń do dyspozycji.

Co ważne, ta sama norma wskazuje na konieczność osobnego określania powierzchni netto dla każdej kondygnacji. To oznacza, że każdy poziom budynku jest analizowany indywidualnie, co pozwala na późniejsze uwzględnienie wszelkiego rodzaju zmian w wysokościach czy charakterze poszczególnych pomieszczeń.

Powierzchnia użytkowa jest następnie wypadkową tych powierzchni netto, z uwzględnieniem wszystkich kryteriów wysokościowych i funkcjonalnych, o których już wspominaliśmy. Czyli, jeśli na kondygnacji netto mamy pomieszczenie o specyficznej wysokości, jej wkład do ostatecznej powierzchni użytkowej będzie odpowiednio skorygowany.

Kondygnacja netto jest więc fundamentem, na którym budujemy nasze rozumienie powierzchni użytkowej. Bez właściwego obliczenia tego podstawowego elementu, dalsze kalkulacje mogą być obarczone błędami, które wpłyną na ostateczny wynik.

Warto podkreślić, że powierzchnia kondygnacji netto nie obejmuje przestrzeni zajmowanych przez instalacje techniczne, które często są ukryte w ścianach lub stropach. To oznacza, że rzeczywista przestrzeń do wykorzystania może być o kilka procent mniejsza niż suma powierzchni kondygnacji netto, co stanowi ważną informację dla planowania układu wnętrz.

Q&A: Czy Klatka Schodowa Wlicza Się Do Powierzchni Użytkowej?

  • Co to jest powierzchnia użytkowa budynku?

    Powierzchnia użytkowa budynku to część powierzchni budynku, która odpowiada jego celom i przeznaczeniu. Może być dzielona na powierzchnię użytkową podstawową (pomieszczenia służące celom budynku) i pomocniczą (pomieszczenia o funkcji pomocniczej wobec powierzchni podstawowej).

  • Jakie pomieszczenia zaliczają się do powierzchni użytkowej zgodnie z przepisami?

    Zgodnie z przepisami, do powierzchni użytkowej zalicza się pomieszczenia o wysokości co najmniej 2,20 m. Pomieszczenia o wysokości od 1,40 m do 2,20 m liczy się w 50%, a te poniżej 1,40 m nie wlicza się do powierzchni budynku. Do powierzchni użytkowej można zaliczyć m.in. łazienki, toalety, schowki, garderoby, hole, antresole, werandy, ganki i ogrody zimowe.

  • Czy klatka schodowa wlicza się do powierzchni użytkowej?

    Tak, klatka schodowa w domu traktowana jest jako pomieszczenie pomocnicze i zalicza się do powierzchni użytkowej. Jednakże, przy obliczaniu powierzchni budynku w celach podatkowych klatki schodowe zazwyczaj nie są do niej wliczane.

  • Czy garaż i kotłownia wliczają się do powierzchni użytkowej domu?

    Tak, w świetle aktualnych przepisów, zarówno garaż, jak i kotłownia zaliczają się do powierzchni użytkowej budynku.