Czy można odliczyć płytki od podatku w 2025? Zasady

Remont czy budowa domu to często ogromne przedsięwzięcie, które pochłania nie tylko czas i energię, ale przede wszystkim znaczące środki finansowe. Naturalne jest więc, że w poszukiwaniu oszczędności zastanawiamy się nad każdą możliwą formą odzyskania części wydanych pieniędzy. W tym kontekście często pojawia się nurtujące pytanie: Czy płytki można odliczyć od podatku? To zagadnienie, które budzi wiele wątpliwości, a krótka odpowiedź brzmi: Zazwyczaj nie, choć istnieją pewne wyjątki, które mogą radykalnie zmienić perspektywę inwestora czy remontującego.

• Płytki jako koszt w uldze rehabilitacyjnej
• Inne ulgi remontowo-budowlane a koszt zakupu płytek
• Jak udokumentować wydatki na materiały budowlane i wykończeniowe?

Patrząc na kwestię możliwości odliczania wydatków na materiały wykończeniowe, takie jak płytki, od podatku, możemy przeprowadzić analizę różnych potencjalnych scenariuszy i porównać je. Choć brak jest jednej, uniwersalnej ulgi pozwalającej na proste odliczenie zakupu płytek, przepisy przewidują możliwość uwzględnienia pewnych kosztów remontowych czy adaptacyjnych w określonych przypadkach. Poniższa tabela przedstawia uproszczone zestawienie kilku hipotetycznych typów wydatków związanych z nieruchomością i ich potencjalnej kwalifikacji podatkowej w typowym systemie, koncentrując się na kluczowych różnicach w podejściu fiskusa.

Jak widać, diabeł tkwi w szczegółach i w specyficznym celu, któremu służył zakup materiałów wykończeniowych. Zwykłe położenie płytek, by odświeżyć wygląd, pozostaje poza zasięgiem ulg, podczas gdy ten sam materiał, ale użyty jako niezbędny element adaptacji dla osoby z ograniczoną mobilnością lub stanowiący warstwę wykończeniową w ściśle określonym projekcie termomodernizacyjnym, może otworzyć drzwi do pewnych odliczeń. Kluczowe jest zawsze precyzyjne zakwalifikowanie wydatku i jego nierozerwalne powiązanie z celami przewidzianymi przez ustawodawcę w konkretnych przepisach podatkowych.

Płytki jako koszt w uldze rehabilitacyjnej

Ulga rehabilitacyjna to instrument stworzony z myślą o osobach z niepełnosprawnościami oraz ich opiekunach, mający na celu choć częściowe zrekompensowanie dodatkowych kosztów wynikających z ich sytuacji zdrowotnej i życiowej. Jest to obszar, w którym koszt zakupu płytek może, choć w bardzo specyficznych warunkach, stać się wydatkiem podlegającym odliczeniu. Prawo podatkowe przewiduje bowiem możliwość odliczenia wydatków poniesionych na "adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności".

Zobacz także: Płytki bez kleju na listwach – nowoczesny system montażu

Kluczem do sukcesu w tym przypadku nie jest sam fakt zakupu płytek, ale ich rola w procesie adaptacji nieruchomości do szczególnych potrzeb osoby z niepełnosprawnością. Wyobraźmy sobie studium przypadku pani Anny, poruszającej się na wózku inwalidzkim, która postanawia wyremontować swoją łazienkę. Standardowa łazienka z wanną i gładkimi płytkami podłogowymi staje się barierą. Adaptacja wymaga usunięcia wanny i zainstalowania prysznica bez brodzika, tzw. walk-in shower. Kluczowym elementem staje się podłoga, która musi być antypoślizgowa i łatwa do utrzymania w czystości.

W tym scenariuszu, płytki wybrane przez panią Annę to specjalistyczne płytki gresowe o wysokiej klasie antypoślizgowości (np. R11 lub R12, dedykowane do mokrych stref). Ich zakup o łącznej wartości na przykład 2500 złotych za 12 m² (przy cenie 200 zł/m² za wysokiej klasy materiał antypoślizgowy plus 100 zł na docinki i odpady) staje się nierozerwalną częścią szerszego projektu adaptacyjnego łazienki wartego łącznie kilkanaście tysięcy złotych (uwzględniając prace hydrauliczne, montaż armatury, posadzki, hydroizolacji). Fiskus, oceniając taki wydatek w ramach ulgi rehabilitacyjnej, będzie badał jego związek z potrzebami wynikającymi z orzeczenia o niepełnosprawności pani Anny. Czy orzeczenie wskazuje na problemy z poruszaniem się i wymaga adaptacji pomieszczeń? Tak, w tym przypadku związek jest ewidentny.

Innym przykładem może być potrzeba wyłożenia podłogi w przedpokoju lub kuchni płytkami o gładkiej, ale nadal antypoślizgowej powierzchni, łatwej do przetoczenia wózka i łatwej w utrzymaniu higieny, co jest ważne zwłaszcza w przypadku niektórych typów niepełnosprawności wymagających sterylnego środowiska. Koszt zakupu takich płytek, na przykład gresu rektyfikowanego 60x60 cm o matowej powierzchni za 150 zł/m², na powierzchnię 10 m², wynoszący 1500 złotych (plus koszty przygotowania podłoża i montażu) również może zostać uznany za wydatek kwalifikowany, o ile jego cel jest bezpośrednio związany z ułatwieniem życia osobie z niepełnosprawnością i wynika z jej specyficznych potrzeb udokumentowanych orzeczeniem.

Zobacz także: Płytki 120x60: pionowo czy poziomo? Jak układać?

Istotne jest, aby zakup płytek był *uzasadniony* z perspektywy potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a nie stanowił jedynie elementu luksusowego czy standardowego remontu. Wybór najdroższych włoskich płytek designerskich, jeśli ta sama funkcja (np. antypoślizgowość) mogłaby być osiągnięta tańszym materiałem, może wzbudzić wątpliwości organów podatkowych co do "stosowności" wydatku do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a nie z preferencji estetycznych. Należy pamiętać, że odliczeniu podlegają koszty poniesione *na cele* związane z niepełnosprawnością. Jeśli więc koszt zakupu płytek jest nierozerwalnie związany z pracami adaptacyjnymi, ułatwiającymi funkcjonowanie osobie z niepełnosprawnością w jej miejscu zamieszkania, istnieje podstawa do jego odliczenia.

Wydatki na adaptację, w tym te obejmujące zakup niezbędnych materiałów takich jak płytki o specyficznych właściwościach (np. antypoślizgowe, o zwiększonej wytrzymałości), kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej w części, która nie została sfinansowana ze środków publicznych (np. z PFRON). Nie ma ustalonego odgórnie, sztywnego limitu kwotowego dla wszystkich wydatków na adaptację (w przeciwieństwie do niektórych innych pozycji w uldze, jak np. opłacenie przewodnika). Oznacza to, że jeśli wydatek na płytki jest uzasadniony potrzebami, można odliczyć jego pełną kwotę. Ale "uzasadniony" to słowo klucz, którego interpretacja może czasem zależeć od konkretnego urzędnika skarbowego, choć orzecznictwo i praktyka kształtują coraz jaśniejsze wytyczne.

Dokumentacja jest absolutnie kluczowa. Faktura za zakup płytek powinna być wystawiona na osobę uprawnioną do ulgi (osobę z niepełnosprawnością lub jej opiekuna ponoszącego wydatek). Ważne jest, aby z dokumentacji wynikało, że są to właśnie płytki, a najlepiej, jeśli specyfikacja produktu (np. symbol) pozwoliłaby w razie kontroli zweryfikować ich specyficzne właściwości, uzasadniające ich wybór w kontekście adaptacji (np. wspomniana antypoślizgowość). Warto też przechowywać dokumentację dotyczącą samej adaptacji – projekt (jeśli był), umowy z wykonawcami, dokumentację fotograficzną "przed" i "po" (choć nie jest to formalny wymóg prawny, może być pomocne), a przede wszystkim, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Bez twardych dowodów powiązania zakupu płytek z *konkretnymi* potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności, szansa na odliczenie drastycznie spada.

Myśląc o zakupie płytek w tym kontekście, należy patrzeć na nie nie tylko jak na element wykończenia, ale jako na integralną część szerszego projektu, mającego na celu radykalną poprawę funkcjonalności przestrzeni mieszkalnej dla osoby wymagającej szczególnej troski. Przykładowo, zakup płytek o wyraźnej strukturze i kontraście kolorystycznym w stosunku do fugi może być kluczowy dla osoby niedowidzącej, ułatwiając jej orientację w przestrzeni łazienki. Choć cena takich płytek może być wyższa (np. 180 zł/m² za płytki strukturalne 30x60 cm na powierzchnię 6 m², czyli 1080 zł), jeśli lekarz czy specjalista terapii zajęciowej potwierdzi zasadność takiego rozwiązania z perspektywy potrzeb sensorycznych pacjenta, wydatek ten staje się celowy i może kwalifikować się do ulgi. Pamiętajmy, że adaptacja nie dotyczy tylko potrzeb fizycznych, ale także sensorycznych czy poznawczych, związanych z niepełnosprawnością. Całość wydatku na adaptację, włączając w to uzasadnione koszty zakupu materiałów jak płytki, podlegająca odliczeniu w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-37, PIT-36, PIT-36L), stanowi realne wsparcie dla budżetów domowych dotkniętych niepełnosprawnością. Klucz tkwi w dowiedzeniu, że bez poniesienia tego konkretnego kosztu, adaptacja spełniająca swoje funkcjonalne cele nie byłaby możliwa lub byłaby znacznie mniej efektywna dla osoby niepełnosprawnej.

Inne ulgi remontowo-budowlane a koszt zakupu płytek

Przeszłość polskiego systemu podatkowego znała okresy, kiedy koszty remontu mieszkania, w tym zakup materiałów budowlanych i wykończeniowych takich jak płytki, mogły być odliczane od podatku w ramach tzw. ulg mieszkaniowych czy budowlanych. Jednakże, te szerokie i ogólne preferencje podatkowe zostały już lata temu wycofane. Od dłuższego czasu, standardowe wydatki na remont, podyktowane jedynie chęcią odświeżenia wyglądu wnętrza czy wymiany zużytych elementów na nowe, piękniejsze (nawet jeśli są to najnowsze kolekcje płytek 120x240 cm o grubości 6mm za 400 zł/m²), nie kwalifikują się do odliczenia od podatku dochodowego osób fizycznych w ramach powszechnie dostępnych mechanizmów.

To twarda rzeczywistość, z którą muszą zmierzyć się wszyscy planujący remont. Chęć położenia nowych płytek w kuchni o powierzchni 10 m² (koszt materiału np. 100 zł/m² za dobrej klasy gres, co daje 1000 zł plus zaprawa, fuga - kolejne kilkaset złotych), czy wymiana całej glazury w łazience o metrażu 6 m² (gdzie sam koszt płytek może wynieść od kilkuset do kilku tysięcy złotych w zależności od wyboru), nie znajduje odzwierciedlenia w zeznaniu podatkowym w postaci możliwości zmniejszenia podstawy opodatkowania czy samego podatku do zapłaty. Ten typ wydatku uznawany jest za koszt konsumpcyjny lub inwestycję w wartość nieruchomości, ale nie taką, która generowałaby prawo do ulgi na gruncie aktualnych przepisów PIT dla większości podatników.

Czy to oznacza, że nie ma absolutnie żadnych innych ścieżek, gdzie płytki mogą przewinąć się w kontekście korzyści podatkowych związanych z nieruchomością? Analiza obecnych przepisów pokazuje, że choć brak ulgi dedykowanej *wprost* remontom wykończeniowym, istnieją pewne specyficzne sytuacje, w których płytki mogą pojawić się na fakturach w projektach objętych innymi ulgami, choć sam ich zakup zazwyczaj nie jest kosztem kluczowym ani kwalifikowanym sam w sobie.

Przykładem jest wspomniana wcześniej ulga termomodernizacyjna. Jeśli w ramach projektu poprawy efektywności energetycznej domu (np. ocieplenie podłogi na gruncie lub ścian od wewnątrz) konieczne jest ułożenie nowej posadzki, w tym płytek na warstwie izolacji termicznej, koszty związane z materiałami izolacyjnymi i pracami montażowymi tych materiałów będą kwalifikowane do odliczenia. Zakup płytek na wierzch izolacji jest jednak wydatkiem *wykończeniowym*, a nie *termomodernizacyjnym*. Czyli wydasz 150 zł/m² na płyty XPS do izolacji podłogi i to odliczysz (np. 5 m² łazienki x 150 zł = 750 zł), ale już płytki gresowe za 100 zł/m² położone na tej izolacji (5 m² x 100 zł = 500 zł) co do zasady odliczeniu nie podlegają. Wyjątkiem mogłoby być, gdyby dany typ płytek (np. o szczególnej przewodności cieplnej) był integralnie związany z *systemem* ogrzewania podłogowego stanowiącym element termomodernizacji, ale nawet wtedy kwalifikowany byłby koszt *systemu grzewczego*, a nie samego wykończenia.

Inną formą korzyści, często myloną z ulgą podatkową na materiały, jest obniżona stawka VAT na usługi budowlano-montażowe. Stawka 8% VAT zamiast standardowych 23% dotyczy usług remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (mieszkania o powierzchni do 150 m², domy do 300 m²). Jeśli więc zatrudnimy firmę do położenia płytek, usługa glazurnicza (robocizna) wykonana w naszym mieszkaniu do 150 m² będzie opodatkowana 8% VAT, a nie 23%. To jest *pośrednia* korzyść finansowa, ale nie oznacza to możliwości odliczenia *kosztu zakupu płytek* od podatku dochodowego. To fundamentalna różnica. Faktura od glazurnika może uwzględniać koszt materiałów *zakupionych przez niego* i *wliczonych w cenę usługi*, ale nawet wtedy z punktu widzenia ulgi PIT, liczy się *cel* i *charakter* wydatku, a nie sposób fakturowania.

Istnieją także ulgi lokalne (np. uchwały gminne), które mogą dotyczyć np. remontów zabytkowych elewacji. Choć tam częściej mowa o renowacji detali architektonicznych czy fasady, a nie wewnętrznych płytek, warto zawsze sprawdzić lokalne programy wsparcia. Na ogół jednak, te programy rzadko obejmują standardowe materiały wykończeniowe wewnętrzne.

Wracając do głównego wątku, kupując płytki w markecie budowlanym, po prostu płacimy ich cenę wraz ze standardową stawką VAT (23%), a ten wydatek na materiały budowlane, w oderwaniu od specyficznych, kwalifikowanych działań (jak adaptacja dla niepełnosprawnego czy kluczowy element termomodernizacji), pozostaje kosztem w całości po stronie inwestora i nie podlega odliczeniu w zeznaniu rocznym. Trzeba być tego w pełni świadomym, planując budżet remontowy. Mit o "uldze na materiały budowlane" jako powszechnym prawie do odliczenia zakupu płytek od podatku jest niestety bardzo trwały, ale niezgodny z aktualnym stanem prawnym dla większości standardowych prac remontowych.

Z punktu widzenia analitycznego, brak szerokiej ulgi na remonty może być postrzegany jako czynnik hamujący inwestycje prywatne w odnowę zasobu mieszkaniowego, zwłaszcza w starszych budynkach. Z drugiej strony, fiskus może argumentować, że standardowe remonty mają przede wszystkim charakter estetyczny i poprawiający komfort życia, a nie realizujący szersze cele społeczne czy ekologiczne, jak w przypadku ulgi rehabilitacyjnej czy termomodernizacyjnej. Prawda leży pewnie gdzieś pośrodku. Dla statystycznego Kowalskiego, który chce po prostu położyć ładniejsze płytki na balkonie o powierzchni 8 m² (koszt płytek mrozoodpornych ok. 80 zł/m² + chemia = ok. 800 zł materiału), świadomość braku możliwości odliczenia tego wydatku od podatku jest po prostu kolejnym argumentem za ostrożnym planowaniem domowego budżetu.

Ważne jest, by dokładnie zapoznać się z przepisami dotyczącymi konkretnej ulgi, o którą potencjalnie moglibyśmy się ubiegać (np. ulgi termomodernizacyjnej lub rehabilitacyjnej), a także śledzić ewentualne zmiany w prawie. Praktyka pokazuje, że interpretacje przepisów bywają dynamiczne, a krytyczny analiza własnych wydatków w kontekście *celu* ich poniesienia jest kluczowa. Standardowe płytki ścienne 30x60 cm do kuchni za 50 zł/m² (na ścianę 15 m², czyli 750 zł materiału) pozostaną pięknym wykończeniem, ale nie podstawą do zmniejszenia podatku.

Jak udokumentować wydatki na materiały budowlane i wykończeniowe?

Niezależnie od tego, czy staramy się o odliczenie wydatków na płytki w bardzo konkretnych, rzadkich przypadkach (jak ulga rehabilitacyjna), czy po prostu gromadzimy dokumenty na potrzeby przyszłych rozliczeń, reklamacji, czy ewentualnej sprzedaży nieruchomości, prawidłowa dokumentacja poniesionych kosztów jest absolutną podstawą. W kontekście prób odliczeń podatkowych, właściwe dokumentowanie jest nie tylko zalecane, ale wręcz obowiązkowe, a brak odpowiednich dokumentów dyskwalifikuje możliwość skorzystania z jakiejkolwiek ulgi, nawet jeśli teoretycznie wydatek by się kwalifikował.

Głównym i najczęściej wymaganym dokumentem potwierdzającym poniesienie wydatku jest faktura VAT. Faktura taka powinna zawierać szereg kluczowych informacji, aby była wiarygodnym dowodem w postępowaniu podatkowym:

• Dane identyfikacyjne sprzedawcy (nazwa firmy, adres, NIP).
• Dane identyfikacyjne nabywcy (imię, nazwisko lub nazwa firmy, adres). Dla osób fizycznych starających się o ulgę, ważne jest, aby faktura była wystawiona na osobę uprawnioną do odliczenia, zawierająca jej pełne dane adresowe i najlepiej identyfikator podatkowy (choć przepisy dotyczące PIT często bazują na nazwisku i adresie).
• Numer faktury i data jej wystawienia.
• Szczegółowy opis zakupionych towarów lub usług. To kluczowy punkt przy zakupie płytek. Zamiast ogólnikowego "materiały budowlane", na fakturze powinna znaleźć się pozycja "płytki ceramiczne", "płytki gresowe", "glazura", "terakota", a najlepiej z podaniem rozmiaru, typu (np. antypoślizgowe) i ilości (np. m² lub sztuki). Przykładowo: "Gres szkliwiony Wood Oak 20x120 Rekt."
• Cena jednostkowa netto, ilość jednostek, wartość netto poszczególnych pozycji.
• Stawka i kwota VAT dla każdej pozycji.
• Wartość brutto pozycji i łączna wartość brutto faktury.
• Data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi (jeśli jest inna niż data wystawienia faktury).

Dokumentowanie zakupu materiałów budowlanych i wykończeniowych nie kończy się jednak na samej fakturze. Równie ważny jest dowód zapłaty. O ile faktura dokumentuje *transakcję*, o tyle dowód zapłaty potwierdza *poniesienie kosztu*. Najlepszą formą dowodu zapłaty jest potwierdzenie przelewu bankowego, które precyzyjnie wskazuje, kto komu i ile zapłacił oraz za co (często na podstawie opisu przelewu, np. "płatność za fakturę nr FVS/123/2023"). W przypadku płatności gotówką lub kartą, należy zachować paragon fiskalny lub potwierdzenie transakcji z terminala, które są często dołączane do faktury uproszczonej lub samej faktury.

W kontekście ulgi rehabilitacyjnej, gdzie płytki są częścią większej adaptacji, pomocne może być również zbieranie innych dokumentów, które tworzą szerszy kontekst wydatku. Mogą to być na przykład: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, dokumentacja medyczna uzasadniająca potrzebę adaptacji (np. zalecenia lekarskie dotyczące konieczności usunięcia barier architektonicznych czy stworzenia antypoślizgowej powierzchni), umowy z wykonawcami prac remontowych, projekty adaptacji, a nawet dokumentacja fotograficzna przed i po remoncie, która wizualnie pokaże zakres i charakter dokonanych zmian. Choć nie są to dokumenty wymagane wprost do samego odliczenia faktury za płytki, w razie kontroli podatkowej stanowią one cenne dowody potwierdzające celowość i uzasadnienie poniesionego wydatku w kontekście ulgi.

Ważne jest, aby dokumentacja zakupu materiałów budowlanych była przechowywana przez okres, w którym zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu. Zasadniczo, termin przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Oznacza to, że dokumenty dotyczące wydatków odliczonych w rozliczeniu za rok 2023 (składanym w 2024 r.) należy przechowywać do końca 2029 r. Tę zasadę warto mieć na uwadze, kupując np. płytki do adaptacji łazienki dla osoby niepełnosprawnej w 2023 r. – fakturę i dowód zapłaty trzeba będzie schować do szuflady na dobrych kilka lat.

Co w przypadku zgubienia faktury lub paragonu? To problem, który potrafi spędzić sen z powiek. Brak podstawowego dokumentu księgowego, jakim jest faktura, praktycznie uniemożliwia odliczenie wydatku. Dlatego tak ważne jest, aby natychmiast po zakupie prosić o fakturę (jeśli planujemy ją wykorzystać do celów podatkowych) i dbać o jej bezpieczne przechowywanie. Można próbować uzyskać duplikat od sprzedawcy, ale nie każdy sprzedawca jest do tego zobowiązany lub jest w stanie go wystawić po dłuższym czasie. W dobie digitalizacji warto rozważyć robienie cyfrowych kopii dokumentów i przechowywanie ich w chmurze lub na dysku zewnętrznym, co może być kołem ratunkowym w przypadku zagubienia oryginału.

Dodatkowe wyzwanie może pojawić się przy zakupie płytek w małych sklepach lub na giełdach, gdzie praktyki dokumentowania transakcji bywają mniej formalne. Pamiętajmy, że paragon fiskalny co do zasady nie jest wystarczającym dowodem do odliczenia wydatku w PIT, gdyż nie zawiera danych nabywcy pozwalających powiązać wydatek z konkretną osobą i celem. Konieczna jest pełnoprawna faktura na nazwisko osoby uprawnionej do ulgi. Jeśli więc sprzedawca unika wystawienia faktury, może to być sygnał ostrzegawczy, że dokumentacja zakupu materiałów budowlanych nie będzie wystarczająca dla celów podatkowych.

Pamiętajmy też, że w przypadku usług (jak położenie płytek), faktura powinna jasno rozdzielać koszt materiałów (jeśli wykonawca je kupił i refakturuje) od kosztu robocizny. Dla celów ulgi rehabilitacyjnej kwalifikowane mogą być oba te elementy, o ile są one częścią adaptacji. Dla celów stawki 8% VAT liczy się usługa (robocizna), a materiały *zakupione oddzielnie* przez inwestora są z 23% VAT. Diabeł naprawdę tkwi w szczegółach sposobu fakturowania i dokładności opisu.

W podsumowaniu tej części – planując jakikolwiek remont, który potencjalnie mógłby kiedykolwiek zahaczyć o kwestie podatkowe (nawet jeśli wydaje się to mało prawdopodobne w przypadku standardowych płytek), przyjmijmy złotą zasadę: zbieraj i porządkuj wszystkie faktury i dowody zapłaty za materiały i usługi. Im więcej precyzyjnych danych na fakturze (dokładne nazwy produktów, ilości), tym lepiej. To nasza tarcza w kontakcie z urzędem skarbowym i fundament, na którym buduje się ewentualne prawo do ulgi. Zaniedbanie tej sfery to prosta droga do utraty potencjalnych korzyści i niepotrzebnych problemów.

Przykładowo, Pan Jan kupuje 20 m² płytek tarasowych 60x60 cm o grubości 2 cm za 120 zł/m². Całość materiału kosztuje 2400 zł (plus fuga, klej). Bez względu na to, jak piękny taras powstanie i jak bardzo podniesie wartość nieruchomości, jeśli nie jest to część większego projektu (np. w ramach specyficznej ulgi na modernizację starszych domów pod kątem dostępności dla osób starszych, gdyby taka istniała), koszt ten po prostu znika w domowym budżecie bez śladu w rozliczeniu PIT. Ale gdyby te same płytki tarasowe miały wyjątkowo wysoką klasę antypoślizgowości R13 i były położone na tarasie służącym jako wyjście dla osoby na wózku z pokoju dziennego, dokumentacja (faktura z dokładnym opisem, orzeczenie o niepełnosprawności, opis projektu) staje się kluczowa do potencjalnego odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Różnica jest kolosalna, a zaczyna się od odpowiedniej faktury VAT.

Dobrym nawykiem jest segregowanie faktur według typu wydatku lub daty, a także oznaczanie tych, które teoretycznie mogłyby być przedmiotem ulgi, z dopiskiem dotyczącym celu wydatku. Przykładowo, na fakturze za antypoślizgowe płytki do łazienki osoby niepełnosprawnej można zrobić notatkę "Ulga reh. - adaptacja łazienki", co ułatwi szybkie zidentyfikowanie dokumentu w przyszłości. Cyfrowe skanowanie dokumentów i zapisywanie ich w folderach według roku i kategorii wydatku ("Remont_2023_Lazienka", "UlgaReh_2023") to współczesny, efektywny sposób archiwizacji, który pozwala uniknąć zagubienia papierowych oryginałów i mieć wszystko pod ręką w razie kontroli lub potrzeby wglądu do historii wydatków na nieruchomość. Pamiętajmy, że skrupulatność w dokumentacji to często połowa sukcesu w sprawach podatkowych.