Kalkulator ogrzewania podłogowego KAN SET 7.3 – policz instalację w 5 minut

Cztery godziny nad rzutem, trzecia kawa i wciąż ten sam błąd w obwodach. Brzmi znajomo? Nowa wersja KAN SET 7.3 od producenta KAN-therm powstała właśnie po to, żeby skrócić tę drogę. Dystrybuowana przez SANKOM, łączy projektowanie ogrzewania podłogowego, dobór grzejników i trasy przyłączy w jednym środowisku, w którym prowadzenie obliczeń cieplnych zajmuje minuty, nie popołudnia. Sprawdź, co dokładnie potrafi wersja 7.3 i dlaczego projektanci przechodzą na nią bez żalu.

• Jak działa szybkie obliczanie obciążenia cieplnego w KAN SET 7.3
• Projektowanie obwodów podłogówki i przyłączy do rozdzielacza
• KAN SET 7.3 vs starsze wersje porównanie funkcji dla projektanta
• Dla kogo jest KAN SET 7.3
• Mini-glossary pojęć projektowych

Jak działa szybkie obliczanie obciążenia cieplnego w KAN SET 7.3

Stara szkoła projektowania wymagała narysowania każdego pomieszczenia, zdefiniowania stref, przypisania odbiorników. Dopiero potem program liczył zapotrzebowanie na ciepło. KAN SET 7.3 odwraca tę kolejność. Moduł szybkich obliczeń pozwala wprowadzić podstawowe parametry pomieszczenia (powierzchnię, wysokość, temperaturę projektową, rodzaj przegród) i natychmiast otrzymać wynik w watach, bez konieczności budowania pełnego modelu geometrycznego.

Mechanizm stojący za tą funkcją opiera się na uproszczonej metodzie bilansowej zgodnej z PN-EN 12831. Program pobiera domyślne wartości współczynnika przenikania ciepła dla ścian, stropów i okien, ale pozwala je nadpisać danymi z projektu budowlanego. Dzięki temu wynik nie jest czysto teoretyczny. Odzwierciedla realne straty konkretnego budynku, łącznie z mostkami termicznymi i wentylacją.

Trzy parametry, które decydują o dokładności

Temperatura projektowa wnętrza wpisywana przez użytkownika powinna wynikać z funkcji pomieszczenia. Dla łazienek przyjmuje się 24°C, dla sypialni 20°C, dla salonów 21°C. Każdy stopień w górę podnosi zapotrzebowanie na ciepło o 5-8% w typowej termoizolacji, bo różnica temperatur między wnętrzem a projektowaną temperaturą zewnętrzną rośnie liniowo.

Lokalizacja budynku decyduje o temperaturze zewnętrznej przyjmowanej do obliczeń. Dla Warszawy to -20°C, dla Gdańska -18°C, dla Zakopanego -24°C. Im niższa wartość, tym większa rezerwa mocy, ale też większe ryzyko przewymiarowania instalacji. Warto podawać strefę klimatyczną zgodną z normą, nie wartości z katalogów komercyjnych, które bywają zaniżane.

Współczynnik przenikania ciepła U dla przegród zewnętrznych w nowym budownictwie oscyluje wokół 0,18-0,25 W/(m²·K) dla ścian i 1,0-1,1 W/(m²·K) dla okien. Wpisanie wyższych wartości (starsze budownictwo) automatycznie zwiększa obciążenie cieplne, a program proporcjonalnie dobiera moc grzejników i gęstość ułożenia rur podłogówki.

Funkcja szybkich obliczeń nie zastępuje projektu wykonawczego. Przed wydrukiem dokumentacji sprawdź, czy zaimportowane dane o przegrodach odpowiadają rzeczywistości, a wartości U pokrywają się z charakterystyką energetyczną budynku.

Projektowanie obwodów podłogówki i przyłączy do rozdzielacza

Rysowanie pętli ogrzewania podłogowego to wciąż najbardziej czasochłonny etap pracy. KAN SET 7.3 wprowadza tu dwie zmiany: wstawianie koncepcji obwodów bezpośrednio na rzut oraz automatyczne generowanie przyłączy po wskazaniu rozdzielacza. Wystarczy zaznaczyć strefę pomieszczenia, a program sam zaproponuje układ rur w ślimaku lub meandrze, z zachowaniem minimalnych promieni gięcia.

Kluczowy parametr to rozstaw rur. Dla stref brzegowych (wzdłuż ścian zewnętrznych) stosuje się 15 cm, dla stref komfortu 20-25 cm. Zagęszczenie przy krawędziach okien kompensuje rosnące straty w miejscach, gdzie szyba styka się z posadzką. Program w wersji 7.3 rozróżnia te strefy automatycznie, bazując na obrysie pomieszczenia i lokalizacji przegród.

Krzywe zamiast odcinków

Nowa opcja dodawania wierzchołków na krzywych pozwala prowadzić rurę po łuku z pominięciem kolumn, wanien czy zabudów kuchennych. Wcześniej trzeba było rozbijać trasę na prostsze odcinki, co wydłużało dokumentację o kilkadziesiąt kliknięć. Teraz jedno przeciągnięcie myszką modyfikuje kształt pętli w czasie rzeczywistym.

Zamiana odcinków na krzywe i z powrotem działa dwukierunkowo. Gdy trasa wymaga precyzyjnego prowadzenia wzdłuż ściany, używa się odcinków. Gdy trzeba ominąć przeszkodę, wystarczy zaznaczyć trzy punkty i przekształcić fragment w łuk. To samo narzędzie, dwa tryby, zero ręcznego przeliczania długości.

Automatyczne przyłącza

Wskazanie rozdzielacza i odbiorników uruchamia algorytm, który prowadzi trasę przewodu najkrótszą dopuszczalną ścieżką, z zachowaniem minimalnego promienia gięcia rury PE-Xc lub PE-RT II. Program dobiera średnicę (standardowo 16×2 mm dla podłogówki i 20×2 mm dla grzejników) na podstawie przepływu obliczonego z zapotrzebowania cieplnego pomieszczenia.

Jeśli któryś element jest niedobrane lub trasa koliduje z innym przewodem, program oznacza go wykrzyknikiem. Projektant widzi problem natychmiast, nie po wydruku i telefonie od wykonawcy. Kolor komunikatu zależy od typu błędu: czerwony dla krytycznych niezgodności, pomarańczowy dla ostrzeżeń.

KAN SET 7.3 vs starsze wersje porównanie funkcji dla projektanta

Skok z wersji 7.2 na 7.3 nie jest kosmetyczny. Zmienia się sposób pracy, nie tylko wygląd interfejsu. Poniższa tabela pokazuje najważniejsze różnice z perspektywy czasu, jaki projektant poświęca na typowe zadanie.

Scenariusz: od podkładu PDF do gotowego zestawienia materiałów

Krok pierwszy to import rzutu z pliku PDF lub JPG. Program automatycznie rozpoznaje linie ścian i przekształca raster w wektory, zachowując skalę z rysunku źródłowego. Trwa to od kilkunastu sekund do dwóch minut, zależnie od jakości skanu.

Krok drugi to szybkie obliczenia. Projektant wpisuje dane pomieszczeń, wybiera strefę klimatyczną, zatwierdza wartości U z dokumentacji budynku. Po kilkudziesięciu sekundach program wyświetla zapotrzebowanie na ciepło w watach, osobno dla każdego pokoju, z uwzględnieniem wentylacji i strat przez przegrody.

Krok trzeci to wstawienie obwodów. Na rzucie zaznacza się strefy grzewcze, program rysuje pętle w ślimaku lub meandrze, dobiera rozstaw 15 cm przy krawędziach i 20 cm w strefie komfortu. Koryguje się miejsca kolizji z meblami (kuchnia, wanna), korzystając z narzędzia krzywych.

Krok czwarty to wskazanie rozdzielacza i odbiorników. Program generuje przyłącza, dobiera średnice, eksportuje zestawienie materiałów z ilością rur, złączek, rozdzielaczy i zaworów. Dokumentacja gotowa do wydruku i przekazania wykonawcy.

Całość, w domu jednorodzinnym o powierzchni 120-150 m², zajmuje od dwóch do czterech godzin. W wersji 7.2 ten sam projekt pochłaniał cały dzień roboczy, a same poprawki nanoszone po sygnalizacji wykonawcy potrafiły zająć kolejne pół.

Dla kogo jest KAN SET 7.3

Audytorzy energetyczni zyskują moduł szybkich obliczeń, który przyspiesza przygotowanie świadectw charakterystyki energetycznej. Wpisanie podstawowych danych budynku i natychmiastowe otrzymanie obciążenia cieplnego skraca czas spotkania z klientem, szczególnie gdy inwestor potrzebuje wstępnych szacunków przed podpisaniem umowy.

Projektanci instalacji sanitarnych docenią automatyczne generowanie przyłączy i walidację podłączeń. Koniec z ręcznym sprawdzaniem, czy średnica rury odpowiada przepływowi, czy trasa nie koliduje z instalacją elektryczną. Program oznacza problem w trakcie rysowania, nie po.

Instalatorzy mogą dzięki wersji 7.3 szybciej przygotować kosztorys na podstawie gotowego zestawienia materiałów. Eksport do PDF lub Excela pozwala przesłać wycenę inwestorowi jeszcze tego samego dnia, bez czekania na projektanta.

Wskazówki, które oszczędzają czas

Warto korzystać z domyślnych wartości U dla typowych przegród, ale tylko na etapie wstępnych szacunków. W projekcie wykonawczym zawsze podaje się dane z dokumentacji budynku, inaczej obciążenie cieplne może różnić się o 10-15% od rzeczywistości.

Krzywe lepiej sprawdzają się w pomieszczeniach o nieregularnym kształcie. Odcinki są czytelniejsze w prostych pokojach, gdzie rzut ma formę prostokąta. Mieszanie obu trybów w jednym projekcie jest dopuszczalne i często praktykowane.

Filtrowanie zestawienia materiałów po typie produktu (rura, złączka, rozdzielacz) skraca kontrolę dokumentacji. W wersji 7.3 analizator pozwala ukrywać wirtualne przyłącza, które zaciemniały obraz w starszych odsłonach programu.

Zawsze rób korektę obwodów przed wydrukiem. Program podpowiada trasy, ale ostateczna decyzja o kształcie pętli należy do projektanta, który zna realia budowy. Skosy pod schodami, wnęki na kaloryfery, przejścia przez drzwi balkonowe wymagają ręcznej korekty.

Mini-glossary pojęć projektowych

Przyłącze to odcinek przewodu łączący odbiornik ciepła (grzejnik, obwód podłogówki) z rozdzielaczem. Jego średnica zależy od przepływu i spadku ciśnienia.

Obwód to zamknięta pętla rury grzewczej w obrębie jednej strefy pomieszczenia, o łącznej długości zwykle 60-100 m dla rury 16×2 mm.

Rozdzielacz to element instalacji wyposażony w zawory regulacyjne, rozdzielający czynnik grzewczy na poszczególne obwody lub grzejniki.

Podkład budowlany to rysunek architektoniczny w formacie wektorowym lub rastrowym, stanowiący bazę do projektowania instalacji.

Przed wgraniem podkładu z PDF sprawdź, czy skala rysunku jest prawidłowa. Zeskanowane rysunki architektoniczne bywają przeskalowane przez driver drukarki, co zniekształca proporcje pomieszczeń i prowadzi do błędnych obliczeń długości obwodów.

Jeśli jeszcze pracujesz na starszej wersji, bezpłatna aktualizacja do 7.3 obejmuje wszystkich zarejestrowanych użytkowników. Nowi mogą pobrać wersję próbną bezpośrednio ze strony producenta i przetestować moduł szybkich obliczeń na własnym projekcie. Szkolenia online z obsługi nowej wersji prowadzone są cyklicznie, z sesjami dla początkujących i zaawansowanych.

Źródła: dokumentacja techniczna KAN-therm (kan-therm.com), norma PN-EN 12831 dotycząca obciążenia cieplnego, materiały dystrybutora SANKOM.