Gres czy płytki ceramiczne do łazienki w 2025 roku? Porównanie

Stajesz przed nie lada wyzwaniem: renowacja łazienki, która wymaga podjęcia kluczowej decyzji materiałowej. Serce domu, przestrzeń intymna, oaza spokoju – każda wizja wymaga solidnej podstawy, a tę najczęściej stanowią płytki. Na ustach fachowców i amatorów rewolucji wnętrzarskich odwieczne pytanie brzmi: Gres czy płytki do łazienki? Krótka odpowiedź brzmi: to zależy od potrzeb i priorytetyzacji cech takich jak trwałość, estetyka i budżet.

• Gres i płytki ceramiczne: Trwałość, odporność i wytrzymałość
• Design i estetyka: Różnorodność wzorów i kolorów
• Koszty zakupu i łatwość montażu: Analiza
• Zastosowanie w łazience: Gres na podłogę, płytka na ścianę?

Analizując dane zbierane przez ekspertów rynku materiałów wykończeniowych na przestrzeni lat, obserwujemy ciekawe tendencje dotyczące tego, na co zwracają uwagę kupujący i projektanci. Przyglądając się liczebności występowania kluczowych pojęć w opisach produktów, przewodnikach i dyskusjach branżowych, można zauważyć pewne dominujące narracje. Choć nie jest to formalna metaanaliza badań naukowych, pozwala uchwycić puls rynku i preferencje. Oto, co wynika z przeglądu tysięcy źródeł:

Przedstawiona analiza wyraźnie pokazuje, że konsumenci i specjaliści najwięcej uwagi poświęcają trzem filarom wyboru: wytrzymałości i funkcjonalności (szczególnie odporności na wilgoć i zużycie), aspektom wizualnym (designowi) oraz oczywiście cenie i praktyczności montażu. Gres i płytki ceramiczne są postrzegane jako dwa główne bieguny tej debaty, każdy z mocnymi argumentami po swojej stronie. Zagadnienie "gres czy płytki ceramiczne do łazienki" staje się więc decyzją wielowymiarową, gdzie balans między tymi cechami determinuje finalny werdykt.

Gres i płytki ceramiczne: Trwałość, odporność i wytrzymałość

Rozważając materiał na lata, trwałość staje się absolutnym priorytetem, zwłaszcza w pomieszczeniu tak intensywnie eksploatowanym jak łazienka. Pomyślmy o codziennym ruchu, wilgoci, parze wodnej czy nawet o potencjalnym upadku cięższego przedmiotu. Podłoga i ściany muszą wytrzymać prawdziwy chrzest bojowy.

Zobacz także: Płytki przy oknie w łazience – hit 2025?

W tej konfrontacji, często postrzega się płytki gresowe jako niekwestionowanego championa wagi ciężkiej, a to za sprawą samego procesu produkcji. Powstają z mieszanki gliny, kaolinu, kwarcu i skaleni, sprasowywanej pod ogromnym ciśnieniem, nierzadko przekraczającym 500 kg/cm², a następnie wypalanej w temperaturach dochodzących do 1200°C.

Ten drastyczny proces tworzy spieczoną, niezwykle zwartą strukturę, co przekłada się na niezrównaną twardość w skali Mohsa, często osiągającą poziom 7-8. Dla porównania, standardowe płytki ceramiczne szkliwione mają twardość rzędu 3-6. Wyobraź sobie gres niczym skałę, a ceramikę jak solidną cegłę – obie mocne, ale w innej lidze wytrzymałości.

Wyjątkowa twardość gresu skutkuje jego fenomenalną odpornością na ścieranie. Parametr ten, mierzony w klasach PEI (dla płytek szkliwionych) lub skalą PEI i odpornością na głębokie ścieranie (dla gresu nieszkliwionego), dla dobrego gresu podłogowego osiąga PEI 4 lub 5, a odporność na głębokie ścieranie mieści się w normie EN ISO 10545-6, często z ubytkiem poniżej 150 mm³. To gwarancja, że nawet po latach intensywnego chodzenia, powierzchnia zachowa swój wygląd.

Zobacz także: Płytki do połowy łazienki: Jak estetycznie wykończyć w 2025? Poradnik

A co z wilgocią, odwiecznym wrogiem materiałów budowlanych w łazience? Nasiąkliwość gresu jest minimalna, zazwyczaj poniżej 0,5% wagowo. Norma EN 14411 grupy BIa jasno określa ten limit. Ta właściwość sprawia, że gres praktycznie nie wchłania wody ani pary wodnej. Nie puchnie, nie pęka pod wpływem wilgoci, jest odporny na pleśń i grzyby tworzące się w zawilgoconych fugach, a także na plamy.

Klasyczne płytki ceramiczne, zwłaszcza teścienne (tzw. glazura), są bardziej nasiąkliwe, często mają nasiąkliwość powyżej 10% (norma EN 14411 grupy BIII). Wpływa to na ich zastosowanie – są świetne na ściany, gdzie nie ma bezpośredniego kontaktu z wodą stojącą, ale na podłogę w intensywnie używanej łazience, zwłaszcza pod prysznicem, mogą okazać się zbyt mało odporne na długotrwałe działanie wilgoci i obciążenia.

Płytki ceramiczne podłogowe (tzw. terakota) są mniej nasiąkliwe niż glazura (grupa BIIa/BIIb, nasiąkliwość 3-10%), ale nadal zazwyczaj wyższą niż gres. Są dobrym wyborem na podłogę w mniej wymagających pomieszczeniach lub naścienną w łazience, gdzie nie jest wymagana ekstremalna wytrzymałość gresu.

Zobacz także: Jak pomalować płytki łazienkowe w 2025 roku? Kompleksowy poradnik krok po kroku

Zdolność do znoszenia obciążeń mechanicznych to kolejny punkt dla gresu. Jego wysoka wytrzymałość na zginanie (często powyżej 45 N/mm²) i pękanie sprawia, że świetnie sprawdza się na podłodze, gdzie może być narażony na obciążenia punktowe od mebli czy wagi osób. Płytki ceramiczne podłogowe również są wytrzymałe na obciążenia, ale zazwyczaj w mniejszym stopniu niż gres.

Wyobraź sobie klasyczną sytuację: wypada Ci na podłogę ceramiczna filiżanka. Na gresie polerowanym masz spore szanse, że skończy się na rozbiciu filiżanki. Na standardowej terakocie może pojawić się odprysk. To jest ta praktyczna różnica w wytrzymałości udarowej.

Zobacz także: Wysokość płytek w łazience 2025: Kompleksowy poradnik wyboru

Odporność na zarysowania gresu również jest wyższa niż standardowej ceramiki. To ważne w łazience, gdzie piasek czy inne twarde cząsteczki mogą dostać się na podłogę z zewnątrz. Powierzchnia gresu trudniej ulega zmatowieniu i porysowaniu.

W przypadku łazienek narażonych na wahania temperatury (np. łazienki w domkach letniskowych nieogrzewane zimą), mrozoodporność gresu (cecha wynikająca z niskiej nasiąkliwości) jest kluczowa. Woda, która wsiąkłaby w płytkę i zamarzła, rozsadziłaby jej strukturę. Gres dzięki znikomej nasiąkliwości jest odporny na cykle zamarzania i rozmarzania.

Podsumowując aspekt trwałości, trwałość gresu, jego niska nasiąkliwość i wysoka odporność na ścieranie oraz uszkodzenia mechaniczne, czynią go materiałem numer jeden na podłogi łazienkowe, szczególnie te intensywnie użytkowane. Płytki ceramiczne pozostają świetnym, trwałym wyborem na ściany, gdzie wymagania są mniejsze.

Zobacz także: Hydroizolacja na stare płytki w łazience 2025

Warto jednak pamiętać, że trwałość materiału zależy również od jakości wykonania montażu. Nawet najtrwalszy gres położony na źle przygotowanym podłożu lub z użyciem niewłaściwego kleju i fugi może ulec uszkodzeniu. Dlatego wybór płytek to tylko połowa sukcesu – równie ważne jest znalezienie kompetentnego wykonawcy.

W kontekście łazienki, gdzie higiena jest kluczowa, gres wyróżnia się również łatwością czyszczenia, co pośrednio wpływa na jego postrzeganą "trwałość" użytkową. Jego nieporowata powierzchnia utrudnia osadzanie się brudu i bakterii.

Przykładowo, płytki gresowe o grubości 8-10 mm są standardem na podłogi w łazience w mieszkaniu, zapewniając wystarczającą wytrzymałość. W miejscach komercyjnych o bardzo dużym natężeniu ruchu, stosuje się często gres o grubości 12 mm lub więcej i wyższej klasie ścieralności, ale w warunkach domowych 8-10 mm jest w pełni wystarczające i optymalne cenowo.

Jeśli myślisz o wielkim formacie (np. 120x120 cm), pamiętaj, że większe płytki, choć imponujące, wymagają idealnie równego podłoża i specjalistycznego montażu, co wpływa na łatwość układania i potencjalne ryzyko pęknięć przy źle wykonanej pracy. Grubość płytek wielkoformatowych często zaczyna się od 6 mm, ale te wymagają klejenia na całej powierzchni bez pustek powietrznych.

Pamiętaj, że odporność na wodę jest fundamentalną cechą łazienki. Niska nasiąkliwość gresu sprawia, że jest to materiał bezpieczny nawet w strefie prysznica bez brodzika.

Podsumowując, decydując "gres czy płytki ceramiczne" z perspektywy trwałości, dla podłogi w łazience o wysokim natężeniu ruchu i wilgoci, gres jest oczywistym, bardziej wytrzymałym wyborem, podczas gdy ceramika świetnie sprawdzi się na ścianach, oferując wystarczającą trwałość w tych warunkach.

Design i estetyka: Różnorodność wzorów i kolorów

Wybór płytek do łazienki to nie tylko chłodna kalkulacja funkcjonalności, ale także podróż przez świat designu, kolorów i faktur. To właśnie estetyka w dużej mierze definiuje ostateczny charakter naszego intymnego sanktuarium. Obfitość dostępnych wzorów i wykończeń potrafi przyprawić o zawrót głowy, oferując możliwości od klasycznej elegancji po awangardowy minimalizm.

Płytki ceramiczne i gres, choć różnią się właściwościami fizycznymi, w sferze wizualnej często ścigają się na równi, oferując zadziwiającą paletę możliwości. Różnorodność wzorów i kolorów to jeden z kluczowych argumentów przemawiających za wyborem konkretnego materiału lub ich kombinacji.

Tradycyjne płytki ceramiczne (glazura i terakota) od zawsze królowały w łazienkach, częściowo dzięki swojej plastyczności i łatwości obróbki w procesie produkcji, co pozwala na uzyskanie bogatej gamy barw i wzorów na szkliwionej powierzchni. W ofercie znajdziemy niezliczone kolory – od subtelnych pasteli, przez nasycone barwy, po klasyczną biel i czerń. Dostępne są płytki jednobarwne, z delikatnymi deseniami, geometrycznymi ornamentami, motywami roślinnymi, a także imitujące inne materiały, choć z mniejszą głębią i realizmem niż gres.

Powierzchnia szkliwiona ceramiki często ma połysk, który odbija światło, optycznie powiększając przestrzeń i dodając jej blasku. Dostępne są również wykończenia matowe, satynowe, a nawet strukturalne, jednak paleta opcji bywa nieco węższa niż w przypadku gresu.

Z drugiej strony, gres, początkowo postrzegany jako materiał czysto techniczny w odcieniach szarości i beżu, przeszedł rewolucję. Nowoczesna technologia druku cyfrowego HD (tzw. inkjet) pozwoliła osiągnąć na powierzchni gresu niebywały realizm w imitacji naturalnych materiałów. Dziś bez trudu znajdziemy płytki gresowe doskonale naśladujące drewno, beton, a przede wszystkim naturalny kamień – marmur, granit, trawertyn, czy nawet rdzawy metal.

Jakość tych imitacji jest często na tyle wysoka, że zacierają się granice między płytką a pierwowzorem, oferując estetykę luksusowego materiału za ułamek jego ceny i bez jego wad (np. konieczności impregnacji kamienia czy wrażliwości drewna na wilgoć). Co więcej, producenci potrafią oddać nie tylko wygląd, ale i fakturę powierzchni, tworząc gres strukturalny z wyczuwalnymi żyłkami kamienia czy sękami drewna.

Gres oferuje również różnorodne wykończenia powierzchni, które wpływają na finalny efekt wizualny i użytkowe. Mamy gres polerowany, który dzięki mechanicznemu polerowaniu uzyskuje lustrzany połysk, dodając przestrzeni elegancji i świetlistości. Jest też gres matowy, antypoślizgowy, idealny na podłogi ze względu na bezpieczeństwo. Gres lappato, będący połączeniem poleru z matowym tłem, oferuje subtelny, satynowy blask. Gres strukturalny dodaje trzeciego wymiaru, naśladując nierówności kamienia czy drewna.

Paleta barw gresu jest dziś niemal tak szeroka jak ceramiki, choć naturalnie silna reprezentacja kolorów ziemi i szarości wynika z popularności imitacji kamienia i betonu. Możemy jednak znaleźć gres w żywych kolorach, inspirowany malarstwem czy grafiką.

Zastosowanie gresu rektyfikowanego, czyli przycinanego z dużą precyzją po wypaleniu, pozwala na użycie minimalnej fugi (nawet 1-2 mm), co tworzy efekt jednolitej, "monolitycznej" powierzchni, podkreślając nowoczesny i minimalistyczny charakter wnętrza. W przypadku płytek ceramicznych, zazwyczaj wymaga się szerszej fugi (ok. 3-5 mm), co wpływa na postrzeganie płaszczyzny.

Warto zastanowić się nad rozmiarem płytek – zarówno ceramika, jak i gres dostępne są w formatach od drobnej mozaiki (np. 2x2 cm) po wielkie płyty (np. 120x270 cm). Małe płytki i mozaiki świetnie sprawdzają się w łazienkach o nietypowych kształtach, na zaokrąglonych powierzchniach czy jako dekoracyjne akcenty. Duże formaty minimalizują ilość fug, ułatwiają czyszczenie i tworzą wrażenie przestronności, ale wymagają idealnie gładkich ścian i podłóg.

Kombinacja materiałów i formatów to klucz do spersonalizowanego designu. Częstym i efektownym zabiegiem jest połączenie gresu imitującego drewno na podłodze z jasną, połyskującą glazurą na ścianach, lub zastosowanie wielkoformatowego gresu naśladującego marmur na całej przestrzeni, uzupełnionego o mozaikę w strefie prysznica. Możliwości są praktycznie nieograniczone.

Projektując łazienkę, myślenie o designie nie ogranicza się do samych płytek, ale obejmuje też dobór fug, które mogą stać się subtelnym tłem (fuga w kolorze płytki) lub mocnym elementem dekoracyjnym (fuga kontrastująca). Dostępne są fugi epoksydowe w szerokiej gamie kolorystycznej, które oprócz estetyki zapewniają pełną wodoszczelność.

Analizując dane, estetyka jest postrzegana jako jeden z najważniejszych czynników, często ważący na szali bardziej niż czysto techniczne parametry, jeśli podstawowe wymagania funkcjonalne są spełnione. Płytki ceramiczne łazienkowe i gres oferują tak bogatą gamę wizualną, że każdy znajdzie coś dla siebie, niezależnie od preferowanego stylu – od minimalistycznego, przez klasyczny, aż po eklektyczny.

Podsumowując, dyskusja "gres czy płytki ceramiczne" w kontekście estetyki prowadzi do wniosku, że oba materiały oferują olbrzymi wybór, ale gres wiedzie prym w realistycznych imitacjach materiałów naturalnych i wielkich formatach, podczas gdy klasyczna ceramika wciąż zachwyca prostotą wzorów i bogactwem kolorów, zwłaszcza w mniejszych formatach ściennych.

Koszty zakupu i łatwość montażu: Analiza

Budżet i pragmatyczne aspekty instalacji to często chłodne prysznice w gorącej kąpieli marzeń o idealnej łazience. Niezależnie od upodobań estetycznych czy wymagań technicznych, realia ekonomiczne i trudności wykonawcze potrafią znacząco wpłynąć na ostateczny wybór. Koszty zakupu i łatwość montażu to punkty, gdzie różnice między gresem a płytkami ceramicznymi bywają znaczące.

Zacznijmy od portfela. Generalnie rzecz biorąc, klasyczne płytki ceramiczne ścienne (glazura) i podłogowe (terakota) są zazwyczaj bardziej przystępne cenowo niż płytki gresowe. Średnia cena metra kwadratowego glazury może zaczynać się już od 30-50 PLN, podczas gdy terakota często mieści się w przedziale 40-70 PLN/m². Są to oczywiście ceny orientacyjne, bo luksusowe wzory czy specjalistyczne wykończenia mogą windować cenę w obu kategoriach.

Gres natomiast, ze względu na bardziej zaawansowany proces produkcji i często lepsze parametry techniczne, jest droższy. Ceny podstawowego gresu mogą zaczynać się od 50-70 PLN/m², ale gres rektyfikowany, polerowany, strukturalny, a zwłaszcza ten imitujący naturalne materiały z dużą wiernością, łatwo osiąga ceny powyżej 100-200 PLN/m². Wielkoformatowy gres, np. 120x270 cm, to już zupełnie inna półka cenowa, sięgająca nawet kilkuset złotych za metr kwadratowy.

Koszty zakupu to jednak nie tylko cena płytki za m². Trzeba doliczyć koszty fugi (ok. 10-30 PLN/kg, na ok. 5-10 m² w zależności od szerokości fugi i rozmiaru płytki), kleju (ok. 20-50 PLN za worek 25 kg, na ok. 5-10 m²), a także gruntów, hydroizolacji (ok. 20-50 PLN/l, na ok. 3-5 m²/l) i innych materiałów pomocniczych. Choć te koszty są podobne dla obu typów płytek, droższy materiał bazowy (gres) naturalnie zwiększa łączny wydatek.

Przechodząc do montażu – tutaj też pojawiają się różnice. Płytki ceramiczne, zwłaszcza mniejszych rozmiarów i o standardowej grubości (7-9 mm), są zazwyczaj lżejsze i łatwiejsze w cięciu oraz obróbce niż gres. Standardowa glazura czy terakota daje się ciąć ręcznymi przecinarkami, co ułatwia pracę amatorom i przyspiesza ją profesjonalistom.

Gres, ze względu na swoją twardość i kruchość przy cięciu, wymaga specjalistycznych narzędzi – mokrych przecinarek elektrycznych z tarczami diamentowymi. Przecinanie gresu, zwłaszcza gresu szkliwionego czy polerowanego, jest trudniejsze i bardziej czasochłonne, wymaga precyzji i wprawy. Łatwość montażu gresu jest więc niższa, co często przekłada się na wyższe koszty robocizny fachowca.

Montaż gresu wielkoformatowego to już wyższa szkoła jazdy, wymagająca nie tylko precyzyjnego sprzętu, ale i często pracy dwóch osób do przenoszenia i układania wielkich, ciężkich płyt. Wymaga to też idealnie przygotowanego, gładkiego podłoża oraz specjalistycznych klejów odkształcalnych (klasa S1 lub S2), droższych od standardowych. Koszt ułożenia gresu wielkoformatowego może być kilkukrotnie wyższy niż standardowej ceramiki.

Z mojej perspektywy, jako obserwatora rynku, widzę wyraźnie, że koszt robocizny przy gresie może stanowić znaczący procent całej inwestycji. Podczas gdy ułożenie metra kwadratowego standardowych płytek ceramicznych może kosztować od 70 do 120 PLN, w przypadku gresu cena ta może wzrosnąć do 100-200 PLN, a przy formatach 120x120 cm i większych nawet do 200-400 PLN i więcej.

Analizując łączne koszty – zakupu materiału i montażu – zazwyczaj aranżacja łazienki z użyciem klasycznych płytek ceramicznych będzie tańsza niż ta oparta o gres. Jest to istotny czynnik decyzyjny dla wielu osób remontujących łazienkę w ramach ograniczonego budżetu. Na przykład, łazienka o powierzchni 5 m² podłogi i 20 m² ścian, wyłożona terakotą i glazurą, może kosztować łącznie (materiały + robocizna) od 4000 PLN w górę, podczas gdy ten sam metraż z użyciem średniej klasy gresu na podłodze i gresu na ścianach to wydatek rzędu 6000-10000 PLN i więcej.

Warto jednak spojrzeć na to z innej perspektywy: inwestycji w trwałość. Jeśli płytki do łazienki mają służyć przez dziesiątki lat bez konieczności wymiany z powodu zużycia, wyższa cena gresu może okazać się opłacalna w dłuższej perspektywie. To trochę jak z dobrym samochodem – początkowy koszt wyższy, ale dłuższa żywotność i mniejsze problemy eksploatacyjne.

Na koniec, dostępność. Płytki ceramiczne są szeroko dostępne w każdym markecie budowlanym i sklepie z wyposażeniem wnętrz. Gres również jest popularny, ale specyficzne wzory, formaty czy parametry (np. bardzo wysoka klasa antypoślizgowości) mogą wymagać poszukiwań w specjalistycznych salonach.

Przy ocenie łatwości montażu należy też wziąć pod uwagę kształt i rozmiar płytek. Układanie drobnej mozaiki, niezależnie od materiału, jest zawsze bardziej pracochłonne niż układanie płytek średniego formatu. Rektyfikowane płytki gresowe wymagają nie tylko precyzyjnego cięcia, ale też starannego przygotowania podłoża i techniki klejenia na tzw. "podwójne smarowanie" (klej na podłożu i na płytce).

Podsumowując, wybierając "gres czy płytki ceramiczne" pod kątem kosztów i montażu, standardowa ceramika jest zazwyczaj opcją tańszą w zakupie i prostszą w instalacji. Gres wymaga większego budżetu i bardziej zaawansowanych umiejętności lub narzędzi do montażu, ale oferuje dłuższą żywotność.

Zobaczmy jak wyglądają przykładowe porównania cen i parametrów:

Zastosowanie w łazience: Gres na podłogę, płytka na ścianę?

Choć producenci często oferują całe kolekcje, w których zarówno gres, jak i płytki ceramiczne ścienne utrzymane są w spójnej stylistyce, doświadczenie podpowiada, że materiały te mają swoje naturalne królestwa. W łazience z natury panują trudne warunki, a różne powierzchnie narażone są na odmienne obciążenia i działanie czynników zewnętrznych. Stąd pytanie: gres na podłogę, płytka na ścianę?

Analiza parametrów technicznych, o której mówiliśmy wcześniej, jednoznacznie wskazuje, że podłoga w łazience to miejsce wymagające materiału o bardzo wysokiej trwałości i odporności. Jest narażona na ścieranie od chodzenia, uderzenia upadających przedmiotów, a co najważniejsze – na stały kontakt z wodą i parą wodną, zwłaszcza w strefach mokrych.

Dlatego płytki gresowe, z ich minimalną nasiąkliwością (poniżej 0,5%), wysoką twardością i odpornością na ścieranie (często PEI 4 lub 5), są idealnym, wręcz wzorcowym wyborem na podłogę w łazience. Niska nasiąkliwość zapobiega wnikaniu wilgoci, która mogłaby uszkodzić klej, podłoże czy prowadzić do rozwoju pleśni. Wytrzymałość mechaniczna zapewnia, że podłoga wytrzyma codzienne użytkowanie bez odprysków czy pęknięć.

Co więcej, na podłogę w łazience bezwzględnie zaleca się wybór gresu o odpowiedniej klasie antypoślizgowości. Minimalny poziom to zazwyczaj R9, ale w strefach prysznica czy w łazienkach użytkowanych przez osoby starsze lub dzieci, warto rozważyć klasy R10, R11, a nawet wyższe, często z dodatkową strukturą powierzchni, co minimalizuje ryzyko poślizgnięcia na mokrej powierzchni. Pamiętaj, że gres polerowany ma bardzo niski współczynnik antypoślizgowości (często R9 lub mniej) i nie jest polecany na podłogę w łazience.

Standardowe płytki ceramiczne podłogowe (terakota), choć lepsze od glazury, mają zazwyczaj wyższą nasiąkliwość (3-10%) i niższą odporność na ścieranie (często PEI 3 lub 4) niż gres. Mogą sprawdzić się na podłogach w łazienkach o bardzo niskim natężeniu ruchu lub na małych powierzchniach, ale do intensywnie eksploatowanej łazienki rodzinnej, gdzie często rozlewa się woda, gres jest bezpieczniejszym i trwalszym wyborem.

Natomiast ściany w łazience mają zupełnie inne wymagania. Nie są narażone na ścieranie od ruchu pieszego, obciążenia mechaniczne od upadających przedmiotów (zwykle) są mniejsze, a głównym wrogiem jest para wodna i okresowe zachlapania, nie zaś stały kontakt z wodą stojącą (poza strefą prysznica). W tych warunkach klasyczne płytki ceramiczne ścienne (glazura) o wyższej nasiąkliwości sprawdzają się doskonale.

Glazura jest lżejsza, cieńsza (często 6-8 mm) i łatwiejsza w cięciu, co znacznie ułatwia montaż na pionowych powierzchniach, zwłaszcza tam, gdzie trzeba dopasować płytki wokół okien, drzwi, szafek czy instalacji. Szeroka różnorodność wzorów i kolorów oraz błyszczące wykończenie wielu glazur pozwala na ciekawe aranżacje, optyczne powiększenie przestrzeni i rozjaśnienie wnętrza.

W strefie mokrej pod prysznicem lub wanną, gdzie ściany są regularnie zalewane wodą, warto rozważyć zastosowanie gresu także na ścianę lub wybrać ceramiczne płytki ścienne o niskiej nasiąkliwości i zastosować solidną hydroizolację pod płytkami. To absolutnie kluczowe zabezpieczenie, niezależnie od wybranego materiału.

Gres oczywiście również nadaje się na ściany i często stosuje się go w ten sposób, zwłaszcza gdy chcemy uzyskać efekt jednolitej powierzchni z podłogą (np. płytki gresowe imitujące beton lub kamień na podłodze i ścianach) lub zastosować modne wielkie formaty. Układanie gresu na ścianach, zwłaszcza wielkoformatowego, jest jednak trudniejsze technicznie i wymaga użycia specjalistycznych klejów o zwiększonej przyczepności oraz często mechanicznych systemów poziomowania i mocowania, co podnosi koszty zakupu i montażu.

W mojej praktyce spotkałem się z wieloma przypadkami, gdzie inwestorzy, zachwyceni estetyką wielkoformatowego gresu na ścianach, byli zaskoczeni zarówno ceną materiału, jak i znacznie wyższym kosztem ułożenia. Ułożenie płytek o rozmiarze 120x60 cm na ścianie wymaga innego poziomu precyzji i wysiłku niż standardowe kafelki 30x60 cm.

Jednym z praktycznych aspektów jest waga materiału. Gres jest cięższy od ceramiki, co ma znaczenie przy montażu na ścianach, zwłaszcza na konstrukcjach z płyt g-k (należy zastosować płyty wodoodporne i odpowiednio je wzmocnić). Standardowa płytka ceramiczna 30x60 cm waży ok. 1-1.5 kg, podczas gdy gres o tych samych wymiarach może ważyć 1.5-2 kg lub więcej. Duże płyty gresowe mogą ważyć kilkadziesiąt kilogramów sztuka.

A co z elastycznością aranżacji? Płytki ceramiczne łazienkowe ścienne, dzięki swojej łatwości cięcia, pozwalają na tworzenie skomplikowanych wzorów i dekoracji z pociętych elementów czy mozaiki w znacznie prostszy sposób niż twardy gres.

Ciekawym rozwiązaniem jest łączenie obu materiałów. Na przykład, gres o wysokiej antypoślizgowości i odporności na podłogę, a na ściany lżejsza i łatwiejsza w obróbce glazura, korespondująca stylistycznie z gresem. To często optymalny kompromis między funkcjonalnością, estetyką i budżetem.

Podsumowując, choć obie kategorie materiałów ewoluują, klasyczny podział "gres na podłogę, ceramika na ścianę" w łazience ma mocne uzasadnienie techniczne, wynikające z różnicy w przeznaczeniu i odporności materiałów. Gres jest niezastąpiony na podłodze ze względu na swoje parametry wytrzymałościowe i wodoodporność. Ceramika ścienna jest świetnym wyborem na ściany ze względu na łatwość montażu, wagę i szerokie możliwości estetyczne. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by w specyficznych przypadkach zastosować gres również na ścianach, pamiętając o technicznych wyzwaniach i kosztach.